Christ'l Vandevoorde - First Officer
September 2005
Het nieuws dat Thomas Cook Belgium ab initio-piloten gaat aanwerven, zorgt voor heel wat opschudding in de vliegwereld. Ook ik ontkom er niet aan. Cv's en motivatiebrieven worden geschreven en opgestuurd, ellenlange discussies over selectiecriteria worden gevoerd, etc. Zowat elk gesprek mondt uit in de hoopvolle gedachte "Stel je voor dat ik de gelukkige ben die zou kunnen beginnen".
Oktober 2005
Na amper 2 weken op Belgische bodem, vertrek ik terug als dispatcher naar het Sabena Airline Training Center in Arizona. Natuurlijk is de aanwervingscampagne van Thomas Cook ook ginder onder de Belgen h?t gespreksonderwerp "Zouden we een kans maken?!" Lang hoef ik gelukkig niet te wachten op een telefoontje van Thomas Cook, voor een interview. Tijdens de weken die volgen staat zowat alle vrije tijd in het teken van Thomas Cook. Het zwembad wordt de nieuwe studiezaal, de pilotshop de bibliotheek bij uitstek en het restaurant de plaats waar vele vragen verduidelijkt worden.
22 november 2005
Ik weet niet of het komt door de jetlag, of door het hartelijk en geruststellend ontvangst, dat ik bijzonder weinig stress voel wanneer ik plaatsneem voor Mr. Armirotto, Mr. Vanoppr¿ en Mr. Raes. Integendeel, ik vind het gesprek aangenaam, zelfs plezant, ook al zorgen de heren ervoor dat ik alle registers moet opentrekken om me te bewijzen. De theoretische test onmiddellijk na het interview is best wel even slikken, al komen heel wat zaken gelukkig al gauw terug boven.
Maar dan, bij het verlaten van het gebouw slaat de twijfel toe: "Ben ik wel overtuigend geweest?", "Heb ik niet teveel blunders geslagen?" Twee dagen later heb ik mezelf net helemaal overtuigd dat ik bitter weinig kans maak wanneer de telefoon rinkelt en Mevrouw Dumoulin me laat weten dat ik naar de simulator-check mag.
30 november 2005
Dankzij enorm veel raad, hulp en steun, blijven de zenuwen ook nu binnen de perken. Als eerste moet ik de rechterstoel van de B737-200 in. (Klinkt dat al niet als een executie?!) Ook nu stellen Mr. Raes en Mr. Cools ons echter onmiddellijk gerust. De simcheck verloopt dan ook redelijk goed, al kan ik mezelf achteraf voor het hoofd slaan, voor de foutjes "die je normaal nooit maakt, behalve op een dag als vandaag natuurlijk".
Wanneer ik reeds vrijdagavond het nieuws krijg dat ik naar de volgende ronde mag, bereikt de blijdschap een onmeetbare hoogte. Nu begint de spanning echter ook te stijgen. Ik sta hier nu zo dicht bij, ik wil dit niet meer laten schieten. Met die gevoelens en kriebels in mijn buik leg ik een week later de psychotechnische proeven af.
En dan wachten
Ditmaal lijkt het opeens w¿l zo eindeloos
En dan
Dinsdag 13 december
Het verlossende telefoontje van Mr. Raes:
"Je bent erbij! Proficiat!"
Veel meer dan "Wauw" en Dank U" krijg ik er even niet meer uit!
Een onbeschrijfelijk gevoel!!!
Spanning, blijdschap, ongeduld, verlangen, .
Er bestaan gewoon geen woorden voor!!!
Het moment om champagneflessen te laten knallen!!!
En het houdt niet op!
Nu, 2 weken later, heb ik tijdens observatievluchten naar Lanzarotte, Madeira, Alicante, Malaga en Sofia al enorm veel geleerd, ontdekt, opgeslagen ¿n genoten! Bovendien heb ik samen met mijn mede ab initio-collega's: Nele, Carl-Philippe, Filip en Rudy, reeds de CRM-cursus achter de rug en staan we klaar (en te trappelen van ongeduld) om aan onze type rating te beginnen!
De collega's zijn fantastisch, wij vormen een toffe bende, de Airbus is een droom van een toestel, de maatschappij een fantastische plaats en de ene na de andere zalige gebeurtenis komt op ons af,
Geregeld moeten we onszelf in de arm knijpen, we kunnen het nog steeds zelf niet helemaal geloven.
Als dit een droom is, dan hoef ik nog lang niet wakker te worden!!!
